Landenoverzicht > Costa Rica > Landinfo Costa Rica
COSTA RICA : LANDINFO
Hoewel Costa Rica slechts 0.03% van de totale aardeoppervlakte in beslag neemt, tref je er 6% van de biodiversiteit aan. Naast de natuurlijke rijkdom van het land, maakte de politieke stabiliteit en openhartige cultuur Costa Rica tot het meest populaire vakantieoord van Midden-Amerika.
Kortom: voor elk wat wils ... stranden, ecotoerisme en culturele exploratie
Achtergrondinformatie
- Oppervlakte: 51.100 km². Dat is 1.5 maal groter dan België.
- Staatsvorm: Presidentiële republiek.
- Hoofdstad: San José is de officiële hoofdstad.
- Talen: Spaans, Engels rond Puerto Limon.
- Godsdienst: Christendom, vooral rooms-katholicisme.
- Bevolkingsaantal: 3.96 miljoen inwoners (in 2004)
- Bevolkingsgroepen: Het overgrote gedeelte zijn Europese immigranten, waardoor er weinig sprake is van een autochtone cultuur.
- Bevolkingsgroei: 1,52% (in 2004)
- Bevolkingsdichtheid: 75 per km² (in 2004)
- Levensverwachting: 76,63 jaar (in 2004)
- Belangrijkste steden: San José, Alajuela, Cartago, Puntarenas, Heredia, Limon.
- Economische bedrijvigheid: diensten (63%) industrieën en mijnontginning(20%): landbouw (9%)
- Elektriciteit: 110-220 volt
- Telefoonnummer: 00 506
Het hele jaar door zijn de temperaturen hoog, in het bijzonder aan de kust van de Grote Oceaan en de Caribische Zee. Tussen mei en november valt hier het meest regen en kan het erg drukkend zijn. Als je de voorkeur geeft aan iets lagere temperaturen, kan je de heuvels intrekken waar de lucht droger is en de nachten koeler.
Gezondheid
Malaria:
Er is geen noemenswaardig malariarisico in een groot deel van het land. Er is geen malariarisico in gebieden gelegen boven de 500 m, en ook niet in de steden. Er is matig risico voor malaria (nagenoeg uitsluitend de goedaardige vivax-malaria) in de cantons Matina en Talamanca (in de provincie Limòn) en het canton Los Chiles (in de provincie Alajuela); het risico is nog kleiner in de provincies Guanacaste, Heredia, en in de rest van de provincies Limòn en Alajuela.
Vaccinaties:
Stel jezelf in orde met de TETANUS-, DIFTERIE- en POLIOvaccinatie. Deze infectieziekten zijn immers volledig te voorkomen door middel van vaccinatie. Een herhalingsinenting is tien jaar geldig. Poliomyelitis komt reeds enkele jaren niet meer voor op het Amerikaanse continent. De Wereldgezondheidsorganisatie raadt iedereen aan die naar Azië, Latijns-Amerika of Afrika reist, ongeacht de duur en de omstandigheden, om tegen HEPATITIS A beschermd te zijn. In elk geval wordt vaccinatie tegen hepatitis A aangeraden voor personen die in minder goede hygiënische omstandigheden reizen, of die frequent of langdurig (bijvoorbeeld vanaf 2- 3 weken) in het buitenland verblijven zelfs indien men in goede hygiënische omstandigheden verblijft. In deze gevallen is ook vaccinatie tegen BUIKTYFUS aangeraden. In vele omstandigheden is vaccinatie tegen HEPATITIS B aangeraden en uitzonderlijk tegen HONDSDOLHEID. Dit alles dient individueel met uw arts of met de arts van een reisadviescentrum te worden besproken.
Gele koorts:
Vaccinatie is niet noodzakelijk.
Ziekte van Chagas:
Trekkers doorheen de landelijke gebieden in Latijns-Amerika (behalve op de Caraïben) moeten ook alert gemaakt worden op het risico voor een infectie door een ééncellige parasiet, Trypanosoma cruzi genaamd. In endemische gebieden zal men zeker niet in primitieve hutjes of in openlucht overnachten. Indien men dit niet kan of wenst te vermijden, en ook indien men in goedkope hotelletjes overnacht, moet men steeds onder een muggennet slapen (best nog met een laken boven het muggennet, om te beletten dat men in contact komt met de neervallende faeces van de triatomen). Best gebruikt men een insecticidespray indien er dergelijke grote insecten in de kamer zitten (meestal verborgen achter kaders, in laden, of zelfs onder de matras). ‘s Avonds dient men ook een insectrepellent op de blootgestelde huidgedeelten aan te brengen.
Taal
Spaans is de officiële taal, maar met Engels kan je jezelf op de meeste plaatsen behelpen. Elk dorp heeft daarnaast natuurlijk zijn eigen taaltje.
Geldzaken
De nationale munteenheid is de Colon (400 Costaricaanse Colon = 1 Euro). Amerikaanse dollars zijn echter wijd verspreid. Wanneer je geld inwisselt, krijg je doorgaans een betere wisselkoers voor dollars. Ook travellercheques zijn in Costa Rica vrij eenvoudig te verzilveren. Geld opnemen met kredietkaart is misschien het makkelijkst. Visa en Mastercard is geen probleem.
Reisdocumenten
Europeanen hebben geen visum nodig om Costa Rica te bezoeken. Bij aankomst krijgt men gewoonlijk een limiet van 90 dagen om als toerist in het land te verblijven.
Tijd
Zomer -8, winter -7 uur in vergelijking met de Belgische tijd.
Luchthavenbelasting
Bij het verlaten van Costa Rica, dient men 17 US $ luchthavenbelasting te betalen.
Festivals en feestdagen
11 april Dag van Juan Santamaria
25 juli Annexatie of Guanacaste
2 augustus Virgen of Los Angeles (Costa Rica's Patron)
15 september Dag van de onafhankelijkheid
12 oktober Dag van Columbus
Wat kost het ter plaatse?
In Costa Rica heb je een enorme range inzake onkosten. Een low-budgetreiziger kan erin slagen te leven op een dagbudget van 15-20 US $. Voor de reiziger die al wat meer wil, spreken we over een range van 20 - 35 US $ als dagbudget. Hieronder verstaan we zowel het voedsel, de slaapplaats en mogelijk transport.
Nuttige adressen
Ambassade:
Los Yoses - 4a entrada
50 m sur de la Subaru
San Jose
Costa Rica
(506) () 224.18.55
(506) () 225.62.55
(506) () 225.66.33
fax: (506) () 225.03.51
SanJose@diplobel.org
http://www.diplobel.org/costarica
Contact in België:
Louizalaan 489
1050 Elsene
tel: 02/ 640.55.41
Costa Rica online
www.tourism-costarica.com
www.centralamerica.com/cr
www.costaricaexpeditions.com
www.cocori.com
www.tourism.co.cr
www.infocostarica.com
www.ticotimes.net
Bezienswaardigheden
Osa Peninsula
De beste duik- en snorkelstek van het land, maar ontzettend moeilijk te bereiken. Eens ter plekke, ben je wel één van de weinige toeristen die deze prachtige plek aandoen.
Nationale park Tortuguero
Met de naam Tortuguero worden in feite een dorp, een rivier, een heuvel en een nationaal park bedoeld. Het park is 18950 hectare groot, en staat te boek als de grootste bezienswaardigheid van het land. Het ligt ten westen van de stad Limon en is slechts per boot bereikbaar.
Tortuguero wordt begrensd door een langgerekt en ongerept strand waar drie soorten schildpadden hun eieren leggen. In het legseizoen, van juli tot september, bezetten duizenden schildpadden de stranden. Jaren terug was hun aantal erg afgenomen, maar sedert 1970 werd Tortuguero een nationaal park en werden de dieren beschermd. Ecotoerisme is nu de bron van inkomsten.
Omwille van de drassigheid is het haast onmogelijk om het park te voet te bezichtigen. Een boottocht is dan ook de beste wijze om het park aan te doen. Je zal er, wanneer je geluk hebt, apen, luiaards, leguanen, kaaimannen, reuzenotters, toekans, reigers en vele andere vogelsoorten opmerken in dit tropische regenwoud. Voor de echte gelukkigen is er mogelijk een zeekoe onderweg. Voor een boottocht van een drietal uren betaal je ongeveer 10 US $ per persoon.
Puerto Viejo de Sarapiqui
Ooit was dit de belangrijkste haven van het land. De laatste jaren toont het zich meer en meer als toeristische trekpleister. In de omgeving is er dan ook ontzettend veel te doen: wandelingen doorheen de dichte jungle, wildwatervaren op de Rio Sarapiqui of rustige boottochten maken. Ruim 400 verschillende vogelsoorten worden hier aangetroffen, ongeveer de helft van alle vogelsoorten die je in Costa Rica aan kan treffen.
Volcan Arenal
De 1633m hoge vulkaan is misschien wel de mooiste en actiefste vulkaan ter wereld. Het is de bekroning van het noordelijke Tilaran-gebergte. De flanken van de vulkaan zijn beschermd als het Arenal Conservation Area.
Sinds de verwoestende eruptie van 1968 is de vulkaan voortdurend actief, wat een indrukwekkend spektakel oplevert. Helaas is de vulkaanmond in het regenseizoen niet zichtbaar door laaghangende wolken. Ga de vulkaan niet beklimmen. Geregeld komen er trekkers om door vergiftiging of verbranding aan de gassen. Blijf dus steeds onder de boomgrens.
Reserva Santa Elena
14 km verderop gelegen tref je het natuurpark bij Santa Elena aan. Dit schitterende nevelwoud biedt tal van wandelroutes aan.
De Santa Elena Sky-Walk ligt ongeveer 5 km buiten Santa Elena en 2 km van het park. Wandelend over een aantal loopbruggen op verschillende hoogtes heb je een goed zicht op de flora en fauna in de boomtoppen van het nevelwoud. Ook als je hoogtevrees hebt, is deze mooie wandeling van ruim 2h goed te doen.
Onze route
Allereerst komen we terecht in San José, de hoofdstad van Costa Rica. We moeten eerlijk zijn. Enkele natuurdocumentaires over het land en zijn cultuur heeft ons overhaalt om dit land in onze reisroute op te nemen. In tegenstelling tot eerdere reisroutes, zullen de routes vanaf nu korter worden omdat de landen veel kleiner zijn dan de landen die we in Zuid-Amerika bezocht hebben.
San José wordt het epicentrum van waaruit we onze reis steeds verder zullen zetten. Allereerst reizen we enkele uren zuidwaarts via de Pan-American Highway naar Palmar Sur, van waaruit we verder kunnen reizen naar Peninsula Osa in het uiterste zuiden van het land. Moeilijk bereikbaar, maar erg aangeraden. Dit komt voornamelijk door het NP Corcovado, eens door National Geographic omschreven als het meest gevoelige natuurgebied en meest uitgestrekte kustregenwoud. Van hieruit moet je in je vervoer voorzien naar de Rio Sierpe, de rivier waarlangs je het NP kan bereiken. Op die wijze bereiken je Bahia Drake, waar je zelfs een hotel aantreft (Marenco Lodge). Bahia Drake dient als uitvalsbasis, van waaruit je op eigen kracht of via arrangementen het natuurpark aan kan doen. Na een aantal dagen genieten van natuurpracht, keren we op onze stappen terug, ...
En nu de hoofdstad San José zelf. De meningen lijken verdeeld. Sommige reizigers vonden het een afgrijslijke stad, terwijl anderen wel genoten van de musea, parken en terrasjes. Hier geldt dus klaarblijkelijk dat je er geweest moet zijn om er je eigen mening over te vormen. Grote tegenvaller waar iedereen het over eens is, is de enorme luchtvervuiling, voornamelijk veroorzaakt door het teveel aan gemotoriseerd verkeer in de stad. Het is kortom een stad waar je eventjes aan wennen moet. Van hieruit kunnen we allerhande excursies boeken voor natuurparken, kayaken, raften, ... over heel het land. Eén reisboek heeft blijkbaar alles gedaan met Coast to Coast, en was er danig over te spreken. Enkele uitstappen verduidelijk ik uitgebreider.
Pueblo Antiguo is een soort van cultureel evenementenpark waar je ook een diner en dansvoorstelling aangeboden krijgt. Andere tochten gaan naar arboreta, vulkanen of stukjes regenwoud in de nabije omgeving.
Hoogstwaarschijnlijk verkiezen we om noordwaarts te reizen. De eerste stad waar we mogelijk stoppen is Heredia. De stad is volledig bezocht in enkele uurtjes, maar dient wel als uitvalsbasis om naar het PN Braulio Carrillo te trekken, waar je Volcan Brava beklimmen kan. Je moet de bus nemen om het park te bereiken. Paden zijn erg onduidelijk. Je wandelt doorheen mistig regenwoud. Vooral de diversiteit aan vogels springt in het oog. Af en toe verdwalen er mensen.
Vanuit de hoofdstad kan tevens je beide kuststroken aandoen. Je bevindt je in het midden van het land. Zeker de moeite is de Caribische kust, maar misschien dat we een ommetje maken langs de kust van de Stille Zuidzee, meer bepaald naar Peninsula de Nicoya.
Maar dit is voor later. Allereerst trekken we naar het meest bekende natuurpark van Costa Rica, meer bepaald NP Tortuguero. De meeste mensen reizen eerst naar Puerto Limon. In deze industriële havenstad is jammer genoeg echt niets te zien. Hiervoor volg je de Highway 32, die opsplitst in Santa Clara. Onderweg kom je een aantal dorpen tegen, die zich volledig concentreren op de bananenteelt. niet echt de moeite om halt te houden.
De enige wijze om het park te bezichtigen (en te bereiken) is echter per boot. Er loopt een kanaal van Puerto Limon naar Rio San Juan, de rivier die in Nicaragua parallel loopt aan de grensovergang. Het kanaal verbindt Rio Pacaure en Rio Chirripo. Er zijn ontelbare bevaarbare rivieren waarlangs je er geraken kan. De meeste mensen brengen het park een bezoek via gemotoriseerde boten, wat eigenlijk jammer is, daar vele dieren opgeschrikt worden door het lawaai van de motor en van de oevers wegvluchten. Hoogtepunt is het dorpje Tortuguero. van hieruit kan je korte wandelingen maken in de omgeving. Er zijn heuvels, een mooie waterval, maar vooral het strand waar al de toeristen zich aan vergapen omdat dit één van de weinige plekken is die reuzenschildpadden steevast opzoeken om hun eieren te leggen of het vasteland aan te doen. Heeft iedereen het al door (tortuguero = schildpad)?
Daar we van zin zijn door te reizen naar de westkust, is het eerder aangewezen een trektocht te organiseren die via de Rio Pacaure loopt, om op die wijze niet weer een hele afstand terug te overbruggen. Plek om halt te houden aan de Highway 32 is in dit geval Matina.
Tenslotte ben je niet verplicht om dit alles met een georganiseerde tour te doen. Beste tip als je het op eigen houtje wil doen is een ticketje kopen voor de bananenboot van GEEST Casa Verde vanuit Cariari. Op die wijze moet je een enorm gedeelte van de Highway 32 niet bereizen. Cariari is bereikbaar met openbaar vervoer vanuit San José.
Vervolgens keren we terug via de Highway 32. Deze keer nemen we in Santa Clara de weg in noordelijke richting, waardoor we in Puerto Viejo de Sarapiqui belanden. In de stad zelf valt er in feite niets te beleven. Steden die veel beter aangeschreven staan zijn La Virgen en San Miguel. Ten westen van deze steden zijn er tal van lodges, van waaruit men het PN Braulio Carrillo bezoeken kan. Een grote aanrader is het Selva Verde Lodge.
Vanuit San Miguel reizen we naar San Carlos, om op die manier Fortuna te bereiken. Fortuna loont de moeite voor Volcan Arenal, de warmwaterbronnen en de grotten van Verano, die zich uitstekend lenen tot speleologie. Alles is ofwel georganiseerd of zelfstandig te ondernemen.
Vanuit Fortuna maken we een lus rond het laguna de Arenal, alvorens in Tilaran te arriveren. Tilaran zelf heeft niet veel te bieden, maar in de route onderweg zijn er tal van mogelijkheden voor de vermoeide reiziger om enkele dagen te verpozen. Heel wat camping, lodges en hotels hebben zich rondom het meer gevestigd, waardoor het toeristisch is. Tilaran is een verkeersknooppunt. In westelijke richting bereik je de Pan-American Highway; in zuidelijke Santa Elena. Deze stad brengen we eerst een bezoekje, alvorens we de snelweg in noordelijke richting volgen.
De stad zelf stelt niets voor, maar in de nabije omgeving tref je wel het Reserva Biologica Bosque Nuboso Moteverde aan. Vele wandelwegen, op begane grond en in de kruinen van de bomen.
Aan de westkust ligt Peninsula de Nicoya, afgescheiden van de rest van het land daar het ingesloten ligt achter de bergtoppen van twee ketens, de Cordillera de Guanacaste en de Cordillera de Tilaran. Tijdens de droogte ziet het er vrij dor uit, maar vanaf mei verschijnt de natuurpracht. Het is erg moeilijk om hier met de wagen te raken, laat staan openbaar vervoer. Je hebt bussen naar Nicoya en Samara (badstad). Velen verkiezen de zeearm over te steken die de peninsula scheidt van het vasteland. De natuur is uitgestrekt maar aantrekkelijk. Het doegehalte ligt echter enorm hoog voor diegene die ten volle wilt genieten van dit gedeelte van het land. Daarvoor moet je immers mountainbiken en zeekayaken. Het merendeel van de toeristen zoekt deze landstrook echter op voor de mooie zandstranden en het feit dat er weinig neerslag is.
Op onze terugkeer zoeken we de Panamerican Highway terug op, die ons naar de westkust van Nicaragua brengen zal. Opgelet: de grensovergang is enkel geopend tussen 08h00 en 18h00. Je moet een goede honderd meter wandelen in niemandsland, om dan je weg in Nicaragua te vervolgen.